1 mart 1950 tarihindeyürürlüğe giren yasayla Kara Yolları Genel Müdürlüğü kurulmuştur.. Bu tarihten önce trafik ile ilgili düzenlemeler , 1930 belediye kanunu ile il, ilçe, belde belediyelerinin görevleri arasında yer almaktaydı. . Karayollarının 1950 sonrası alt yapısının hızla geliştirilmesi, motorlu araçların kullanımının artması ve kazaların can ve mal güvenliğini tehdit etmesi üzerine 1953 yılında Karayolları Trafik Kanunu çıkarılmıştır.. Doğrudan trafikle ilgili bu ilk yasa aşağıdaki 3 konuya önem vermekteydi. Bunlar;
- Trafik suçlarına ait cezaların istisnasız olarak mahkemeler tarafından verilmesi,
- Trafiğin tanzim ve kontrolünün motorlu araçlarla donatılmış trafik zabıtası tarafından yapılması,
- Teknik muayene ve kontrollerin ,trafik güvenliği, donatımı ve bunların sürekli hale getirilmesi işinin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapılmasıdır.
Karayolları Trafik Kanunu:Bu kanun TBMM'de 13.10.1983 tarihinde 2918 no ile kabul edilmiştir. Amaç ve kapsam bakımından şöyledir.
Amaç:
Madde1-Bu kanunun amacı karayollarında can ve mal güvenliği yönünden trafik düzenini sağlamak ve trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri belirlemektir.
Kapsam:
Madde2-Bu kanun trafikle ilgili kuralları şartları , hakve yükümlülükleri, bunların uygulanmasını ve denetlenmesini, ilgili kuruluşları ve bunların görev, yetki ve sorumluluk , çalışma usülleri ile diğer hükümleri kapsar. Bu kanun karayollarında uygulanır. Ancak aksine bir hüküm yoksa;
a)Kara yolu dışındaki alanlardan kamuya açık olanlar ile park bahçe, par yeri , garaj, yolcu ve eşya terminali, servis ve akaryakıt istasyonlarında karayolu yerler ile
b)Erişme kontrollü karayolunda ve para ödenerek yararlanılan, karayollarının kamuya açık kesimlerinde ve belirli bir karayolunun bağlantısını sağlayan deniz, göl ve akarsular üzerinde kamu hizmeti gören araçların karayolu araçlarına ayrılan kısımlarında da bu kanun hükümleri uygulanır.